Toen uiteindelijk kort voor de start een ieders torso werd omspannen door het grijs/oranje (Go)(Co)vadis shirt voelden we al veel meer verbondenheid. Even dansen tijdens de opwarming … de snelle lopers die zich strategisch voor in het startvak positioneren en een enkele optimistische opportunist die zich daarbij aansloot … en KNAL,  de Nightrun van Nijmegen was onderweg. En hoe? In een razend galop ging het door het fraai verlichte centrum; tijd om te window- shoppen was er niet, want het was uitkijken geblazen voor de vele paaltjes, gootjes en stoepjes. Bochtig en kronkelend, stijgend en dalend belandden we in een met sfeervolle kaarsjes gedecoreerd Kroneburgerpark, terwijl onze oren werden vergast op een kakafonie van muziek.  Even langs de Waal en dan via de Afrikaanse trommelklanken als een lang lint van dansende lichtjes de duistere Ooijpolder in. Links en rechts, voor en achter klinkt het gehijg uit zich voortsnellende lichamen … de hijg(st)er in combinatie met het geluid van de tred creëert een verwachtingspatroon over het uiterlijk en stijl van de lo(o)p(st)er, soms klopt het en soms zit je er faliekant naast zie je in het schijnsel van je koplampje … tsja, je moet onderweg toch wat doen tijdens het rennen … anders is het ook maar een saaie bezigheid, toch?

Met een boog gaat het weer terug naar de bewoonde wereld en lopen we samen met de 5 km runners het laatste stuk langs vuurkorven, fakkels, disco-lights en dito dampen in de koopgoot ijlend op de finish af. Daar duikt de hollende Dries op die uiteindelijk prachtige tijd neerzet en Govadis is sowieso sterk vertegenwoordigd in de hoogste regionen van het eindklassement, maar liefst 4 bij de eerste 10 op de 11,5 km en op beide afstanden, dus ook op de 5 km, is Govadis het winnende team! Da’s geen soft-ware … da’s hard-core!!! Elkaar op de schouder kloppend en complimenten uitdelend met het zweet nog parelend op het voorhoofd en wellicht ook in de bilnaad en met kralende ogen van opwinding neemt de eenheid in de groep toe.

De totale samensmelting volgt even later, nadat de natte kledder-kleren in de diverse tassen zijn gevrot, onder het genot van grote glazen zuiver plantaardig licht fermenterend  vocht waarmee de tekorten worden aangevuld en uiteindelijk ruimschoots worden overschreden.  De intensiteit van de gesprekken wordt dieper en de genialiteit ervan stijgt met ieder glas. We begrijpen elkaar en we lossen wereldproblemen op, we hebben het niet op ¾ broeken en pasta Carbonara maak je dus zonder room! De calorieën die we eraf gelopen hebben vormen in middels een bobbel waar we die niet willen … maar de muziek brengt uitkomst en beweegt de beentjes van de vloer en de rest van het lichaam zwiept mee.

Aan alles komt een eind, in ons geval ingeluid door chauffeur Siep, die ondanks het late uur spitsvondig zat op te letten naar de op volle toeren draaien onzin-generator op de achterbank. Oooo, mensen wees niet verbaasd als er één deze dagen een best-seller verschijnt bij de boekhandel en je Siep achter een tafeltje ziet signeren…

(aanbidder van Dries)