Diep verstopt in het pand aan de Transportweg zit het Covadis-magazijn. Naast een kolonie smurfen, een pot gouden dukaten en een recept van Gallische toverdrank, is daar ook een roeiapparaat te vinden. Uiteraard is dit dan ook de plek waar we op dit tijdstip Dries treffen. Met mild kabaal wordt de lichtelijk klemmende deur opengeschoven. Dries slaakt een klein gilletje van schrik uit en schopt razendsnel een grijze stofdoek onder een stellage.

“Zo’n mooi apparaat moet je wel schoon houden”, mompelt de besnorde topatleet terwijl hij razendsnel een spinnenweb van het stoeltje veegt.

Derde plek

Maar goed, beste Dries, hoe is de Kramprun gegaan? Zijn sombere blik maakt plaats voor een aanstekelijke grijns.  

“De Kramprun in Varsseveld, het was fantastisch met een dikgedrukte F”, buldert Dries. Hij neemt plaats op zijn roeiapparaat en vertelt vlug verder. “Iedereen was perfect op tijd aanwezig. We hadden uitstekend weer. Met 24 Govadianen was de opkomst hoog en waren we zelfs één van de grootste teams. Sowieso waren er veel lopers. Wel 800! Daarom is het razend knap dat Bo de derde plek bij de dames heeft veroverd. Een team van Govadis bemachtigde de zesde plek. De strijd ging tussen wel honderd teams.”

“Sowieso ben ik heel tevreden over Govadis”, zegt Dries vanuit het vooralsnog stilstaande sportapparaat. “Ik heb veel nieuwe gezichten gezien. Veel Govadianen deden de Kramprun voor het eerst. Meerdere lopers hebben een persoonlijk record neergezet. Daarnaast kwamen de lopers uit alle hoeken van het land. Van Nijmegen en Nijkerk tot in Aalten en Groenlo. Zo liep de huismasseuse van Covadis mee, maar ook de Gerd ‘Mulisch’ was van de partij. Enorm knap dat iemand zo snel kan rennen met een pen en kladblok in de handen.”

Borrel

Naast de deelnemers is de coach ook lyrisch over de organisatie.

“Het was een leuke route door de hal van Kramp en om de kerk in Varsseveld. De fans lang de lijnen gaven net die extra boost. De muziek, zowel van het blaasorkest als de DJ, was helemaal top. De lichtshow maakte het allemaal helemaal af. Het enige minputje van de dag waren enkele Govadianen die we ineens in de shirts van andere ploegen zagen. Maar die vlaag van verstandsverbijstering is vast wel over tegen de tijd dat we de Posbankloop bedwingen. Daar doen trouwens bijna dertig Govadianen aan mee. Al met al was het een top-loop. De borrel tijdens het feest naderhand was trouwens ook enorm geslaagd, maar daar had je bij moeten zijn”, besluit de coach terwijl hij weer alleen gelaten wordt met zijn geliefde roeiapparaat.