Covadis 'macht Spaß' op personeelsfeest

Wie vandaag een klein (leeg) blikje zou werpen op de werkplekken van Covadis valt iets ongebruikelijks op. De ontwikkelaars van Covadis hebben allemaal een rood neusje en een enkeling zelfs een bruine nek. Onze collega’s hebben afgelopen weekend niet stil gezeten. Het gezelschap heeft lekker in de zon mogen ravotten tijdens het jaarlijkse personeelsfeest. Een weekend waar nog heel wat bomen over opgezet worden.

Op de zaterdag van vertrek is de eerste drempel al snel overwonnen. Uitslapen in het weekend was er niet bij, want om 8.00 uur in de ochtend diende iedereen aanwezig te zijn. De Covadiaantjes werden in teams opgesplitst en onder het genot van een ontbijt begint de dag al voedzaam. De verdeling levert wat originele teamnamen op, zoals ‘Cool Runnings’, ‘de Party Parrots’ en ‘De Drie J’s… en Roelie’.

Duitse grens

Na het ontbijt is het hoog tijd voor de eerste activiteit. Met een ochtendspelletje zijn de eerste punten verdiend door de teams. Het avontuur moet dan nog beginnen. Met piepende banden kwam een grote dubbeldekker bus bij het pand in Doetinchem voorrijden. Nieuwsgierig tuurden verschillende oogjes over de vensterbank heen. Met lichte zenuwen treden de ontwikkelaars het imposante voertuig in. Ze weten immers nog steeds niet waar de reis eindigen zal. Uiteindelijk tuft het gevaarte steeds verder het Oosten in, de Duitse grens over. De stemming in de bus was zenuwslopend. Ten eerste vanwege de uitdagende kennisquiz. De teams kraakten hun hersenen en braken het hoofd omtrent de grootse kwesties over verborgen gebreken van collega’s en andere rariteiten uit het dagelijks leven. Het is van essentieel belang dat de vragen uit het blote hoofd beantwoord worden, dus de mobiele telefoons moeten voor deze rit ingeleverd worden. Tot gemorrel van velen, want een software-genie zonder internet is als pindakaas zonder suiker. Groezelig en niet te genieten. Gelukkig trok de leute meute niet al te diep Deutschland in, want het Nedersaksische Fursten Forest blijkt voorlopig de bestemming. Vanaf dat punt krijgt de trip een wending.

Blubber

Onder groot gejoel en gejuich van de germanofielen binnen Covadis drukte het Gesellschaft de schoenzool officieel in de Duitse bodem. Een natte zompige bodem, want Fursten Forest bleek niets minder dan een rauwe modderpoel voor echte mannen te zijn. Ouwe kleren had niemand mee, dus in het zondagse pak trokken de ontwikkelaars kirrend van plezier op quads, buggy’s en zelfs in jeeps de blubber in. Jongetjes werden onderscheiden van jongens. De snoetjes komen onder de smurrie te zitten, maar iedereen heeft daar maling aan. De tientallen Covadiaantjes stonden al klaar om ‘even stampen, jaja’ te zingen en vrolijk de bus weer in te vliegen. Alwaar de verzengende Germaanse hitte even bestreden kan worden met een ijskoud Grolsch pilsje of een lekkere Radler. Daar komt echter niets van in.

“We hadden nog een kleine verrassing voor onze collega’s”, gniffelt organisator Johan. Grote militaire tanks rijden naar het gezelschap toe. “We wilden graag de innerlijke Schwarzenegger of B.A. Baracus in iedereen opwekken. De tank bleek een ander effect te hebben.”

We willen de innerlijke Schwarzenegger in iedereen opwekken

Johan - organisatie

Met laaiend enthousiasme stapte de dappere ontwikkelaars in patrouilles de tank in, die zij zelf bestuurden, al popelend om te ‘Panzerfahren’. Daar bleken de teams al snel vooral murw gebeukt te worden. Niet de innerlijke Schwarzenegger, maar de innerlijke gewassen onderbroek is opgewekt. In de centrifuge welteverstaan.

“Een tank heeft niet echt handvaten of stoelen”, grijnst Johan. “Dus het ritje werd ietwat ruiger dan gedacht.”

Ondanks de vieze broeken en blauwe plekken konden de Covadianen er erg om lachen. Luidkeels werd het onbedoelde dansen in de ‘feesttank’ gevierd. De dollemansrit werd gevolgd door een relaxte busreis, waar het gerstenat eindelijk genuttigd is. Met een kuum tempo tufte de bus over de strakke Autobahn naar de hoofdbestemming: Münster.

Charmander

In de historische stad waar de Nederlandse onafhankelijkheid in 1648 werd getekend is het eventjes een nachtje geen vrede meer. Het hotel is aangedaan voor een in nevelen gehulde verfrissing, gevolgd door een restaurantbezoek. Na een smakelijke maaltijd van een pizza ter grootte van een putdeksel is het tijd om de teamstrijd met een laatste spel te beslissen. Het team ‘De Pietertjes’ won de competitie. Dit had als gevolg dat team ‘Jitskefet’ voor straf een liedje moet zingen in de nabijgelegen karaoke-bar. Het team met de obscure naam ‘Team Wat of Wouter Reageert Nooit’ (ongetwijfeld een inside joke) kreeg de olijke straf. Zij dragen die avond een Charmander pak. Met z’n vieren beleefden zij de grootste lol in de gedaante van de Covadis-oranje Pokémon. Al gauw vinden de pakken gretig aftrek bij de andere Covadianen. Het Gesellschaft volgde de maan en trekt naar het Kreutzviertel, het uitgaansgebied van Münster. Dit is het moment  waarop de Covadiaantjes hun snaveltjes gesloten houden tegen de verslaggever. Het is vast een geslaagde nacht geweest.

De volgende ochtend stonden de collega’s met een kleine Katzenjammer op voor het ontbijt. Vervolgens werd een kalme busreis terug ondernomen om tijdig terug te zijn in Doetinchem. Daar werd het team bij het kantoorpand opgewacht door papa’s, mama’s en aanhang. Moe maar voldaan trok iedereen zich terug om zich op te laden voor een zware maandag.

“Het was een spectaculair en zeer geslaagd weekend. Van de feesttank tot het tanken, het was allemaal gezellig”, besluit organisator Johan.

Alles was gezellig, van de feesttank tot het tanken

Johan - organisatie